~*Popsical_Kwan*~

SF :: HBD...Kim Ryeowook

Cast :: xx Ryeowook xx

Rate :: NC ??

                หอม...ความรู้สึกแรกบอกว่ากลิ่นที่กำลังลอยปะทะจมูกอยู่ในขณะนี้คือกลิ่นหอมของขนม ขนมอะไร?

หวาน...รสชาติที่มาพร้อมสัมผัสนุ่มหยุ่นอบอวลเหนือริมฝีปาก ครานี้ทั้งหอมและหวานซ่านลิ้นจนเผลอเก็บกลืนเข้าสู่โพรงปากอย่างถ้วนทั่ว ความฉ่ำชื้นที่แตะต้องรุกไล้ให้ความรู้สึกดี เสียงครางแหบพร่าบอกว่ากำลังสุขล้นกับการปรนเปรอที่ได้รับ สัมผัสเดียวกันยังแทะเล็มไปตามพวงแก้มที่บัดนี้อิ่มเต็ม

ท่วงทำนองแห่งความรักใคร่นุ่มนวล อ่อนละมุน และเคยคุ้นจนไม่อยากเสียเวลาเปิดเปลือกตาว่าอะไร

หรือ

ที่จริงใคร...กำลังก่อให้เกิดความสุขนี้

ผิวเนื้อเรียบตึงถูกมืออุ่นทาบทับแทนที่ผ้าห่มหนา กลิ่นรสแห่งเสน่หาฟุ้งกำจายโอบล้อมร่างผอมบางพร้อมกับอ้อมกอดที่รัดรึงให้ยิ่งแนบชิด เปลือกตาบางยังทาบทับปิดสนิทปล่อยให้จินตนาการทำงานได้อย่างเต็มที่ เรือนร่างแกร่งสะกดตรึงทุกสัดส่วน แต่กลับเร่งเร้าให้อยากตอบสนองเมื่อซอกคอถูกรุกรานจากฟันคมที่กดย้ำๆ ทำลายผิวบางจนเกิดร่องรอยเป็นตำหนิที่แสนเย้ายวน

“หื่อ...” สุ้มเสียงที่เคยบอกว่าพึงใจเปลี่ยนเป็นขู่ฟ่อเมื่อมือเล็กถูกกดทับไม่ให้โอกาสแม้แต่จะโต้ตอบหรือไขว่คว้าเหนี่ยวรั้ง ทำไมเขาต้องคอยรับ และรับอยู่ร่ำไป กลีบเนื้ออุ่นร้อนปิดกั้นหนทางในการกล่าววาจาที่แม้จะไม่เคยทำให้ระคายหู แต่อาจจะตัดพ้อให้หัวใจหวิววับ

อากาศยามเช้าเย็นสดชื่นแต่สองร่างกลับเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ รสเค็มปร่าติดปลายลิ้นถูกส่งผ่านไปยังเรียวลิ้นเล็กให้เจ้าตัวได้ลิ้มรสชาติของตัวเอง กระแสแห่งจุมพิตร้อนรุนแรงก่อกำเนิดไฟปรารถนา จากจุดหนึ่งได้รับการเติมเชื้อให้ยิ่งโหมไหม้ไปสู่จุดอื่นอย่างรวดเร็วไม่ต่างจากไฟไหม้ป่า ร่างเล็กใต้การกักกันของวงแขนและร่างหนาบิดเร่าตอบสนองรสรักจากริมฝีปากอุ่นร้อนด้วยความเต็มใจยิ่ง

“อื้อ...” เสียงครางครวญแว่วหวานตอบรับการเล้าโลมที่ราวกับไม่มีวันจบสิ้น มือเคยคุ้น ริมฝีปากอบอุ่นแนบชิดสนิทเสน่หา ร่างกายที่ขยับเคลื่อนแทรกลึกเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ละมุนละไม กลิ่นหอมของขนม รสหวานของอารมณ์ใคร่กำลังได้รับการเติมเต็มจากบุรุษเดิมครั้งแล้วครั้งเล่า...

เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับ แผงขนตายาวกะพริบให้สัญญาณว่าน้องน้อยในอ้อมกอดกำลังจะตื่นจากห้วงนิทราแสนหวาน เรียวปากบางเฉียบแยกเผยอเปล่งเสียงครางเครือของความสุข ร่างเล็กบดเบียดเข้าหาไออุ่นอันคุ้นเคย ออดอ้อนจนคนเป็นพี่อดใจไม่ไหวต้องมอบจุมพิตรับอรุณพร้อมคำกล่าวที่หวังใจไว้แล้วว่าจะต้องได้เอ่ยเป็นคนแรก

“생일축하합니다…려욱”

(รยออุคอ่า...สุขสันต์วันเกิดนะครับ ^^)

 END

อุแม่เจ้า ลงฟิควันเกิดน้องอุคตอนตีห้าครึ่ง...ง่วงและเบลอได้ที่ = =" 

ไม่ต้องตกใจนะคะคือมันเป็นฟิคที่อารมณ์ตกค้่างมาจากฟิคบางเรื่อง วันก่อนเห็นหมึกเขียนแล้วรู้สึกว่าเท่ห์ดีเลยอยากเขียนบ้าง...แหะๆ (ยิ้มเรี่ยราด)

ฟิคมันป่วงๆ ตามอารมณ์คนแต่งแหละค่ะ อ่านแล้วเป็นอย่างไรบ้างคอมเม้นบอกกล่าวด้วยบ้างจะเป็นพระคุณอย่างสูง

น้องอุคอายุ 22 แล้วตามปีสากล ขอให้น้องมีความสุขมากๆ ร้องเพลงให้พี่สาวคนนี้ฟังไปอีกนานๆ (ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้หยุดร้อง) รักน้องอุค รักเสียงน้องอุค รักน้องอุคที่เป็นคนร้องเพลงดี๊ดี พี่รักน้องอุคนะคะคนดี^^

ปล.ไม่อยากจะถามเลย แต่ว่า...เดาใจคิมฮีจินหน่อยไหมว่าตอนแต่งน่ะ...จิ้นพี่ชายคนนั้นเป็นใคร

ปลล.คิมคิบอมกับโจคยูเห็นจะรอดตัวไปเพราะมันอายุน้อยกว่าน้องอุคนั่นเอง

ปลลล.อยากจิ้นเป็นใครคิมฮีจินก็มิว่านะคะ

ปลลลล.ไปนอนดีกว่า มึนเต็มทีละ

edit @ 21 Jun 2009 12:35:54 by Popsical_Kwan